මර්වින් සිල්වා, මුව හම් සහ නූතන රෝහණ කුමාර ලා

අනූව දශකයේ මුල හරියේ දේශපාලනය ගැන මතක ඇති අයට අනිවාර්යයෙන් මතක ඇති චරිතයකි රෝහණ කුමාර.

රෝහණ කුමාර පත්තර කාරයෙකි.  කැලෑ පත්තර කාරයෙකු බව කීම වඩා ගැලපෙනු ඇත. (මාතෘකාවට අදාල නැති වුවත්, සටන නැමැති මඩ පත්තරයේ කතෘ වශයෙන් කළ දේ චන්ද්‍රිකාට නොදිරවීමේ හේතුවට පසුව ඔහු ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙව්වේය.) ඔහු, ප්‍රේමදාස සමයේ අවරසිකයන් අතර ජනප්‍රිය වූ ත්‍රීශූලේ නම් පත්තරයක් නමින් වූ පඩංගුවේ කතුකම දැරීය.

හොඳට තැලෙන මුව හම

ප්‍රේමදාස සමය, ලංකා ඉතිහාසයේ එතෙක් නොවූ විරූ අන්දමේ මර්දනකාරී යන්ත්‍රයකින් නිරායුධ දේශපාලන විරුද්ධවාදීන්ට පහර දුන්නකි. ඒ තත්ත්වය තුල, ජීවිතයට ආසා ඇති බහුතරයක් පත්තර කාරයන් තමා ලියන කියන දේ ගැන පරෙස්සම් වූහ. ඒ, අති විශාල පිරිසක් තුල ප්‍රේමදාස වෛරය පැසවමින් තිබියදීය. ගොන් කමට තමා දත් උපරිම දේශපාලනය එය වූ නිසාවෙන් හෝ කපටි කමට ප්‍රේමදාස විරෝධයේ වෙලඳ වටිනා කම හඳුනා ගත් නිසාවෙන්, රෝහණ කුමාර ත්‍රිශූලේ “පත්තරය” පටන් ගත්තේය. පත්තරයක් වශයෙන් එහි ඇති ප්‍රවෘත්තිමය හෝ දේශපාලනමය වැදගත් කමක් නොවීය. එය එහෙම පිටින්ම පාහේ වෙන් වූයේ ප්‍රේමදාසට ඇට්ටි හැලෙන්නට හොඳ භාෂාවෙන් බැන වැදීමටයි. ලේඛකයාට මතක ඇති උදාහරණයක් ගන්නේ නම්, මුල පිටුවේ ප්‍රේමදාසගේ සහ බල්ලෙකු ගේ රූප දෙකක් එක කෙලින් ඇත. පින්තූර යටින් පොල් ගෙඩි අකුරින් “ප්‍රේමදාස” “බල්ලා” යන වචන ලියා ඇත්තේ එක වාක්‍යයක් ලෙස කියවෙන ලෙසයි.

මෙබඳු ගොන් පාට් වලින් චූන් වන තකතීරුවන් ගේ අඩුවක් ලංකාවේ නොමැති බැවින්, පත්තරය උනු කවුම් මෙන් විකිණුනි. මෙබඳු “විවේචනය”කින් තමාට වන හානියන් නැති බව දැන ගැනීමට තරම් කයිරාටිකයකු වූ ප්‍රේමදාස, කතු වරයාට අත වත් තැබූවේ නැත. ඉහත කී තකතීරුවන් නම් “ෂහ් නියමෙට දීල තියනව! මේ යකා විතරයි බය නැතුව ලියන්නෙ!!” කියමින් පත්තරය කියවූහ.

මේ සිද්දිය ලේඛකයාට මතක් වූයේ, මර්වින් සිල්වා සම්බන්ධයෙන් බ්ලොග් ඔස්තාද් ඊනියා “උගතෙකු” මෑතකදී සිය බ්ලොග් අඩවියේ ලියූ ලිපියක් දැකීමෙනි. තමා බලා සිටියාක් මෙන් මර්වින් සිල්වා ස්වකීය දියනිය සමග නිදි වදින බවද ඇතුළු තමාගේ රසඥතාවයට සහ පරිකල්පනයට සරිලන කුනු හරුප ඇතුලත් මඩ වගුරක් වන එම ලිපිය ලීමට ආසන්න හේතුවක් බැලූ බැල්මට නම් නැත. ඇතැම් විට  බ්ලොග් අඩවියේ පිවිසුම් වල හුරස් පරස් වීමක් පෙනෙන්නට ඇත. ඊටත් වඩා සිනහවට කාරනය නම්, උගතාගේ විචක්ෂණ භාවයට නිතර හුරේ දමන ප්‍රබුද්ධ පාඨක ගොන්නටද ලිපිය කියවූ බව පෙනෙන්නට තිබෙතත් ලිපියේ කැත සම්බන්ධ විවේචනයක් නැති බව පෙනෙන්නට තිබීමය.

මේ සංසිද්ධිය බ්ලොග් අවකාශයට පමණක් විශේෂ වූවක් නොවේ: තමා රටේ පොදු ජනයාට වඩා ප්‍රබුද්ධ යයි සාමාන්‍යයෙන් සිතා සිටිනා රාවය පාඨකයන් අතර ඉතා ජනප්‍රිය තීරුවක් බව පෙනී යන්නේ විමලනාත් වීරරත්න විසින් රාවයට ලියන මෙබඳුම පල් හෑල්ලකි. මහින්ද ගෑනිට බය බවත්, එක එකා ගේ යට ඇඳුම් හෝ ශරීර අවයව ගැන කෙරෙන ග්‍රාම්‍ය විහිළු වලටත් අමතර දේශපාලනයක් එහිද නැත. කරුණු වශයෙන් නොව රූපක වශයෙන් ද ඒ ලිපි ද මේ උගතා ගේ ලිපි මෙන් ම හර සුන් ය.  එහෙත් විරෝධතාව ‘පන මදි’ බව කියමින් වික්ටර් අයිවන් විවේචනය කරන පාඨකයන් ගෙන් කොටසක් හෝ පාඨක අදහස් කීමට ඇති තීරුවට අතින් වියදම් කරගෙන ලියන්නේ රාවය ගත් විට මුලින්ම පෙරලන්නේ විමලනාත් ගේ කොලම කියවීමට බවයි. මහින්ද ගෑනිට බය බව විහිලුවට කීමෙන් දේශපාලනිකව මහින්දට වන හානියක් නැත; මර්වින් සිල්වා දියනිය සමග නිදියන බව කීමෙන් චූන් විය හැක්කේ වෙනත් කිසිවක් ම කර කියා ගත නොහැකි අන්ත පරාජිත කැනහිලෙකුට පමණි. (හොඳම විහිළුව, මර්වින් ගේ ලිංගිකත්වය ගැන මෙහෙම හිතින් හදා ගත් මඩ ගසන්නේ මල්ලිලා ට නංගිලා වෙන්න කළ උදව් ගැන පුරසාරම් කියන ලිංකික ගැලවුම් කාරයන් ම වීම ය)

පෙර කී ලෙසද කපටි කම මෙවැනි ලිපි වලට හේතුවක් විය හැකි වුවත්, ලේඛකයා සිතන අන්දමට බැටළු රැලක් වැනි පාඨක පිරිසක ගේ ගැලරි චියර් එක ලබා ගැනීම මෙපමන පහසු වී තිබීම මේ තක්කඩින් ගේ කම්මැලි කමට තවත් එක් හේතුවකි. මෙය දේශපාලනයට පමණක් වෙසෙස් වූවක් ද නොවේ. වෙලඳ දැන්වීමක ට වත් සුදුසු නැති හාල් කෑලි නළු නිලියන් වන්නේද, බර වචන දෙක තුනක් කට ගා ගත් හොරු ප්‍රබුද්ධ නිවේදයකන් වන්නේ ද මේ තර්කණය අනුවම ය. අනෙක් අතට, අප කතා කරන උගතා සමහර විට ඇත්තටම විස්වාස කරනු ඇත්තේ තමා සීරියස් දෙයක් කරමින් සිටින බවයි: සමහර විට රෝහණ කුමාර ද සිතා සිටින්නට ඇත්තේ ප්‍රේමදාසට “ගහන්නට” බය නැත්තේ තමා පමණක් බව ය. වරක් සුමනා ගෝමස්ද පුවත්පත් සාකච්ඡාවකදි කියා සිටියේ ලංකාවේ අනෙක් නිළියන් ඇය මෙන් ‘ඇඟ පෙන්වන්න’ හය ඔවුනට තමුන්ට මෙන් ලස්සන ඇඟක් නැති නිසා බවයි!!! මෙය සුමනා කීවේ විහිළුවට ද, එහෙමත් නැත්නම් සදය උපහාසයකින් දැයි ලේඛකයා දන්නේ නැත. කෙසේ වුවත් තමාගේ ජොල් ඇඟ පෙන්වා අර තරම් සෙනගක් අද්දවා ගැනීමෙන් ම පමණක් වුවත් සුමනා ගෝමස් ඔප්පු කළේ එක්කෝ ප්‍රෙක්ෂකයන් ගේ මට්ටම ඒ තරමට ම පිරිහී ඇති බවය; නැතිනම් මට්ටම් පසෙක ලා කාගෙන් හෝ ලැබේ නම් “වලත්ත ආතල් එකක්” ගැනීමට ප්‍රේක්ෂකයන් සූදානම් බවය. දෙවැනි තත්ත්වයේදී හුරේ එක වැඩි වන තරමට තමා ගේ “ජනප්‍රිය භාවය” ගැන සුමනා නම් උදම් වනු ඇත්තේ ප්‍රේක්ෂකයා ගේ ආතල් එකෙහි ඇත්ත මූලය තමා වත් වටහා ගෙන නොවේ.

අනෙක් අතට මේ තක්කඩි සියළුම දෙනා තමා විකුනන්නේ කුමක්ද යන්න පිලිබඳව හොඳ අවබෝධයකින් සිටිනවා විය හැක: ගණිකාවෝ තමා විකුනන්නේ කුමක් දැයි දනිති.

“ඔට්ටු” මඩ සහ “ඔට්ටු නැති” මඩ

ලේඛකයාට නම් මෙබඳු උගතුන් ගැන පුදුමයක් නැත්තේ, බොහොමයක් උගතුන් ගේ හැසිරීම එන්නේ තම තමන්ගේ හීන මානය උඩ වඳින පුදන සමාජයේ වට්ටෝරු තුලින් වීම නිසා ය. මේ ඊනියා උගතාගේ වට්ටෝරුවට මර්වින් සිල්වා සහ විමල් වීරවංස වැටෙන්නේ එක පන්තියකට ය; ලසන්ත වික්‍රමතුංග වැටෙන්නේ තවත් පන්තියකට ය. ඒ නිසා එකම අන්දමේ වැරදි වලට වුවත්, මර්වින් සිල්වාට හෝ වීරවංසට ගැසීමට අහක ඉන්න අම්මලා/බිරින්දෑ වරුන්/දූ වරු යොදා ගැනීමත්, ඒවාට “ජොලි” බව හෝ “ක්‍රියේටිව්” බව කියා හුරේ දැමීමත් “ඔට්ටු ය”. ඉංගිරිසියෙන් කියන්නේ නම් මර්වින් ලා ගේ මවු වරු, දූ වරු, බිරින්දෑ වරු fair game ය.

සමහර විටෙක, මර්වින් කරන දේ වල හැටියට මෙබඳු මඩ ප්‍රහාර සාධාරණ බව කෙනෙක් කිව හැක. හැබැයි, ඇමරිකාවේ වැරදි කල පලියට ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ සුළු අඩු පාඩුවක් වත් නොවිය හැකි බව කියන්නේත් මේ උගතුන් ම ය. ඒ අතින් මේ ප්‍රබුද්ධයන්ට මර්වින් සිල්වා මාර ම වස්තුව කි.  ගමේ ගෑනු කන්න දෙයක් නැති දවසට වත්ත පහලට ගොස් හෙරළි ගෙඩියක් පොලු ගහ ගන්නාක් මෙන්, රාජපක්ෂට ගහන්නට එහෙමට දෙයන් නැති සතියක දී මර්වින් සිල්වා මුව හම අටුවේ සිට එලියට ගෙන තඩි බෑ හැක.

ඇතැම් විට මහින්ද මහ රජ්ජුරුවන් මර්වින් සිල්වා ගේ ගොන් පාට් විලි ලැජ්ජාවක් නැතිව ඉවසා වදාරනවා ඇත්තේ ස්වභාවයෙන්ම ප්‍රේමදාස වැනිම අන්ඩපාලයකු වූ රජ්ජුරුවන් ද මර්වින් වැනි සරල ඉලක්ක වලට පහර දීමේ මෝඩ චූන් එකෙන් තමාට ඇත්තටම එල්ල විය හැකි වඩා හරවත් විරෝධයක් යටපත් කල හැකි බව සිතන නිසා විය හැක. පත්තර වලට කතා කිරීමට දෙයක් දීමට මර්වින් බලා ගන්නා අතර එහෙම දෙයක් නොදෙන විටද අහු මුල්ලකින් හෝ මර්වින් මුව හම එලියට ඇද ගැනීමට ද ප්‍රබුද්ධයෝ සූදානම් ය.

Advertisement