Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘ටැබූ සබ්ජෙක්ට්ස්’

මේ ලේඛකයා බ්ලොග් කෙරුවාවෙන් ඈත් වී සිටියේ ඇත්තටම ලියන්නට තරම් දෙයක් නොතිබුනු නිසා. මේක කුජීත වී ඇති එජාපයෙන් හෝ ජවිපෙන් කාටවත් තර්ජනයක් නැති මොහොතක්. බොහෝ දේවල් ඇන ගන්නා ගමන් වුනත් මහින්දත් යම් තරමකට හරි පාරේ යනවා. ඒ වගේ මොහොතක කාටවත් නිකන් මතවාදීව මුක්කු ගහන එකේ තේරුමකුත් නැහැ. එවැනි මොහොතක දේශපාලනය කතා කිරීමත් එක අතකින් විහිළුවක්. එහෙම වුනත්, ලේඛකයා බ්ලොග් කියවීමෙන් මිදුනේ නැහැ. මේ ලිපිය ලියන්නට සිතුනේ, බ්ලොග් කිහිපයක් “හැක් කිරීම” වටකොට ගෙන ගොඩ නැගී ඇති නරනාටකය දැකීමෙන් පසුවයි.

කලින්ම එක දෙයක් කිව යුතුයි. මේ කතිකාවතේ ඇති එක බ්ලොගයක් හෝ යම් කිසිවකු අතින් ඇත්තටම “හැක්” කරනු ලැබ ඇති නම්, මේ ලේඛකයා ඒ ක්‍රියාව කොන්දේසි විරහිතව තරයේ හෙළා දකිනවා. මොන පිස්සාගේ හෝ මෝඩයාගේ උනත් මහන්සියෙන් පවත්වාගෙන යන දෙයක් වෙන කෙනෙකු විසින් කඩාකප්පල් කර දැමීම වැරදි වැඩක්. අනෙක් අතට, ඇත්තට හෝ බොරුවට සිංහල ජාතිකත්වය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ඇතැමුන් ගේ අදහස් ලේඛකයාට අනුව නම් ගැලපෙන්නේ රජ කාලෙට. ඒ නිසා මේක කවුරුන් හෝ සුද්ද කිරීමට කරන කතාවක් නොවේ.

මේ වන විට විවිධ හේතුන් මගින් නවතා දමා හෝ බලෙන් නවතනු ලැබ ඇති බ්ලොග් අතරින් වරකට දෙවරකට වඩා මේ ලේඛකයා ගොඩ වැදී ඇත්තේ බ්ලොග් දෙකකට පමණයි. ඒ, ටැබූ සබ්ජෙක්ට්ස් සහ කොලූ ගේ බ්ලොග්. සංගබෝධි, මොහොමඩ් හෝ පිස්සාගේ පලා මල්ල කියවීමට මේ ලේඛකයාට කාලයක් නැහැ. කොහොමත්, සිංහල දේශපාලන බ්ලොග් වල, ලංකා ඇකඩමික් වෙබ් අඩවියේ හෝ ඩිෆෙන්ස් වයර් අඩවියේ ඇති වුනු ආකාරයේ සීරියස් සංවාද ඇති වුනේ කලාතුරකින්. ඉහත කී අඩවි වල කතා කළ සිංහල සහ දෙමළ ජාතිකවාදීනුත් අනෙකාට “ජාතිවාදියා”, “ත්‍රස්තවාදියා” වැනි යෙදුම් යොදා ගත්තත්, සාමාන්‍යයෙන් ගත් කල තමන්ගේ ප්‍රතිවාදීන් ගේ මූලික තර්ක ගැන වත් හරි අවබෝධයක් තිබුණා. එහෙත් අපේ සාකච්ඡාවට බදුන් වන අඩ්වි වල බොහොමයකට තම ප්‍රතිවාදීන් ගැන තිබුනේ අති සරළ රේඛීය දැක්මක්.  කමෙන්ට් දාන පුංචි මල්ලිලා වගේම අංකල් ලා ට පවා තිබුනේ සියළුම ජාතිකවාදීන් වර්ගවාදීන් සහ මෝඩයන් බවත්, තමා එහෙම නැති බුද්ධිමත් පිරිසක සාමාජිකයකු බවත් වගේ හැගීමක්.

උදාහරණයක් හැටියට බහුතරයක් සරත් ෆොන්සේකාට කඩේ ගිය මෙම අඩවි වල පාඨකයන් සිතුවේ තමා මාර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී, ජනතා වාදී අවංක බලවේගයක කොටසක් බවත්, මහින්දට කැමති උන් දූෂනයට භීෂනයට වගේ වගක් නැති උන් බවත්. (අවසාන විග්‍රහයේදී ටැබූ කඩේ ගියේ ෆොන්සේකාට. මහින්ද පරාජය කිරීමට ෆොන්සේකා ජවිපෙ සහ එජාපය සමග එක් වීම ගනදුරු මැදියමක අරුනැල්ලක් වශයෙනුයි ටැබූ අවසාන මොහොතේ දැක්කේ. මෙයින් කියවෙන්නේ එදා මහින්ද පරාජය කර ෆොන්සේකා දිනුවා නම් ටැබූට අනුව එය ධනාත්මක ප්‍රතිඵලයක් බවයි. වික්‍රමබාහුට චන්දය දුන්නා යයි කීවේ අවංකව නම් ටැබූ සිය බ්ලොගයෙන් කළ යුතුව තිබුනේ අනෙක් අයත් වික්‍රමබාහුට චන්දය දිය යුත්තේ ඇයි දැයි කීමයි.)

ටැබූට සාපේක්ෂව කොලූට එතරම් ලොකු පාඨක  පිරිසක් හිටි බව මේ ලේඛකයා හිතන්නේ නැහැ. ටැබූ ගේ අඩවියේ ඉහත කී පරිදි බුද්ධිමය සංවාදයක් ඇති නොවන්නට, ඇත්ත විවේචන කෙරෙහි ටැබූ පෙන්වූ අධිකාරිවාදී, තක්කඩි සහ  සහ සංවෘත ක්‍රියා පටිපාඨිය ත් හේතු වන්නට ඇති. ඒ අතින් බියොන්ඩ් ද ෆ්රේම් ටැබූට වඩා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදියෙක්. බියොන්ඩ් ද ෆ්රේම් පාඨකයන් තවමත් බහුතරයක් වන්දිභට්ටයන්ට සීමා නොවන්නේ ඒ නිසා විය හැකියි.

මෙයින් කොලූ ගේ ලියමන නැවතුනේ ඇයි දැයි කොලූ වත් හරියට කියන්නේ නැහැ. මේ ලේඛකයා වරක් හෝ දෙවරක් කොලූ සමග සංවාද වලට එලඹී තිබුනා. ලේඛකයාට හිතුනු අන්දමට නම්, මතවාද වල මොන ප්‍රශ්න තිබුනත්, කොලූ අඩු ගනනේ තමා කඩේ යන බටහිරයන්ගේ මතුපිට සංවර කම වත් පුළුවන් තරමින් පවත්වාගෙන යාමට තැත් කළ අයෙක්. අනෙක කොලූ මොන මොහොතක වත් විවාදයක් තගරි වලින්, මාන්නක්කාර කතා වලින් හෝ තක්කඩි පැන යාම් වලින් මග හරිනු ලේඛකයා දැක නැහැ. ජාතිකවාදය ගැන කෙසේ වුවත් කොලූ ගේ අනෙක් සමහරක් අදහස් වලට ලේඛකයා එකඟයි.

ටැබූ සබ්ජෙක්ට්ස් ලේඛක ටැබූ මේ ලේඛකයාගේ විවේචනයට නිතර පාත්‍ර වුනු අයෙක්. ලියූ දැයින් මෙන්ම මතවාදී ප්‍රතිවාදීන් කෙරෙහි මෙන්ම තමාගේම බයාදු ඇම්බැට්ටයන් කෙරෙහි හැසිරුනු ස්වභාවයෙනුත් ටැබූ පෙන්නුවේ අර අන්දමේ හැදියාවක් නොවේ. ඔහු ලේඛකයාගේ විවේචනයට පාත්‍ර වුනේත් මහා පොරක් මෙන් පෙනී සිටියදී භාවිතාවෙන් පෙන්නූ ලුම්පන් හැසිරීම් නිසා. ඒ ගැන මේ බ්ලොග් අඩවියේ අවැසි තරම් සඳහන් වී ඇති නිසා නැවත මතක් කිරීමට ලේඛකයා කරදර වන්නේ නැහැ.

“කුඩු ලාල්” සම්බන්ද සිදුවීම මුළ දී බලන විට ලේඛකයාට සිතුනේ වෙනම දෙයක්. ඔහු සිතුවේ ටැබූ සිය නමින්ම කුඩු ලාල් ගේ ශෛලිය අනුගමණය කළේ හුදෙක් අලංකාරෝක්තිය (rhetoric) සඳහා බවත්, කනිශ්ක දිල්ෂාන් එය වරදවා වටහා ගත් බවත්, නිකරුනේ වුවත් සිද්දිය වැරදියට අර්ථකථනය වීමෙන් ඇති විය හැකි හානිය සලකා ටැබූ ඉතිරි පෝස්ටයන් පළ කළ බවත්. මේ මතයේ ලෙඛකයා දැන් නම් නැහැ. (නැත්තේ, “සිංහල වර්ගවාදීන්” විසින් ටැබූ සබ්ජෙක්ට්ස් “හැක්” කර ඇති බවට නිගමණයකට පැමිණ ඇති නිසා නොවෙයි, වෙනත් හේතු නිසා.) අනුන්ට තමාගේ නමින් කමෙන්ට් කිරීමේ හැකියාව ගැන කතා කළත් ටැබූ මේ වන තෙක් මුල් කමෙන්ටුවේ වගකීම ප්‍රතික්ෂේප කරනවා ලේඛකයා දුටුවේ නැහැ. සමහර විට මග හැරුණා විය හැකියි. නැත්නම්, ඒ නිගමනය සරළව ගම්‍යමාන (implied) බව ටැබූ සිතුවා විය හැකියි. කොහොම වුනත්, බියොන්ඩ් ෆ්රේම් ට හැකියි මේ “ව්‍යාජ” ටැබූ කමෙන්ටුව කළ IP ලිපිනය ප්‍රසිද්ධ කරන්න. අනුන්ගේ අනන්‍යතාවයක් හොරා ගන්නට තැත් කළ හොරෙකුගේ අනන්‍යතාවය පරෙස්සම් කිරීමේ තේරුමක් නැහැ. අනෙක් අතට, අන්ත පක්ෂග්‍රාහියකු වන බියොන්ඩ් ෆ්රේම් මෙතනදී අවංකව ක්‍රියා කරතැයි සිතීමත් නුවනට හුරු නැහැ.

දැන් හැක් කිරීමේ ප්‍රශ්නය.

හැක් කරන්න ඇහැක් ද?

එතරම් උගතුන් නොවන බව පෙනෙන පිස්සා, මොහොමද් හෝ සංඝබෝධි කෙසේ වුවත්, විශ්ව විද්‍යාල අද්‍යාපනයක් ලබා ඇති සහ අන්තර්ජාලයේ පදම් වී ඇති ටැබූ අන්තිම සරළ මුර පදයක් (password) යොදා ගනී යයි සිතුම අමාරුයි. අනෙක, මේ “හැක්” වුනු බව කියන බ්ලොග් අඩවි සියල්ල “හැක්” වී ඇත්තේ සාපේක්ෂව කුඩා කාල පරාසයක් තුලයි. මෙතරම් ලේසියට තම සතුරන්ගේ වෙබ් අඩවි “හැක්” කිරීමට “සිංහල බෞද්ධ ගෝත්‍රවාදීන්ට” හැකියාවක් ඇතැයි සිතීම අනවශ්‍ය ගෞරවයක්. අනෙක, අනෙක් අයගේ කෙසේ වුවත් ටැබූ ගේ බ්ලොග් අඩවියත්, ඊමේල් ගිනුමත් දෙකම හැක් වී ඇති නිසා පෙනෙන්නේ “හැක්” කළවුන් වර්ඩ්ප්‍රෙස් වල දුබලතාවක් (exploit) යොදා ගත්තා විය නොහැකි බවයි. “ආරක්ෂක හේතු” සහ “නිර්නාමිකතාවය ආරක්ෂා කර ගැනීම” ගැන මෙතරම් මොර දෙන ගමන් ම එකම මුර පදය අඩවි දෙකටම භාවිතයට තරම් ටැබූ වුනත් මෝඩයකු වෙතැයි ලේඛකයා සිතන්නේ නෑ.

ලේඛකයාගේ අදහස නම් මේ “හැකිං” සිදුවීම් කිහිපයේ බොහෝ විට එකිනෙකට සෘජු සම්බන්ධයක් නොතිබුනා විය හැකි බවයි.

“අපි” සහ “උන්” තර්ක ඔට්ටු “අපි” ට විතරයි

අන්තර්ජාලයේ “සිංහල බෞද්ධ” මතවාද කතා කරන සියල්ලන් සමගම ලේඛකයාට එකඟතාවක් නැහැ. එහෙම වුනත්, මේ සිද්ධියේදී ටැබූ සහ ඔහුගේ ඇම්බැට්ටයනුත්, ඇතැම් මද්‍යස්ත කියවන්නනුත් “සිංහල / බෞද්ධ” “ගෝත්‍රවාදීන්”ට බැන අඬ ගසන්නේ නිකම් හැක් කිරීම බලන් හිටියා වගෙයි. කිහිප දෙනෙක් උඩ පැනපු පමණින් තමාගේ බ්ලොගය හැක් කිරීමට වගකීම එක කුලකයකට පැවරීම විහිලුවක්. මෙන්න ටැබූ එක තැනක බණ කියන හැටි:

නමුත් සිංහල වර්ගවාදීන්ට ටැබූද එකය. Beyond Frame ද එකය. ඇට මැස්සාද එකය. පුලස්තිද එකය. w3lanka ද එකය. රාමචන්ද්‍රද එකය. මේ අය අතර ඇති දැවැන්ත මතවාදී වෙනස්කම් මොවුනට නොපෙනේ. මන්ද මේ කිසිවකුත් ඔවුන්ගේ ඊනියා සිංහල බෞද්ධත්වයට ඩීසල් ගැසීමට නොයන නිසාය. එනිසා කුඩු ලාල් නමින් ලීවේ ටැබූ බව කියන්ට මොවුනට ඉතා පහසුය. ගෝත්‍රවාදීන්ගේ ලෝකය ඩිජිටල් ලෝකයකි. එක්කෝ ‘අපි’ය. එක්කෝ ‘උන්’ය. එසේ හෙයින් මොවුන් තව ටික දවසකින් ඇනෝනිමසයාගේ බ්ලොග් එක ලීවේද අජිත් පැරකුම් ජයසිංහය කීවොත් අපි පුදුම නොවෙමු.

මේ ‘අපි’ සහ ‘අනෙකා’ ගැන කතාව, X-කණ්ඩායම වගේ අය විසින් ප්‍රචලිත කරනු ලැබ, සාමාන්‍යයෙන් ජාතිකවාදීන්ට එරෙහිව පිළිමලුන් විසින් යොදා ගන්නක්. නමුත් මේ අඩවියේ මීට පෙරත් කතා කර ඇති පරිදි, මෙහෙම cliche නිතර යොදා ගන්න ඊනියා ප්‍රබුද්ධයන්, ඔලුවේ මොනවද ඇතැයි කියන ඉස්සන්ට දෙවැනි නැහැ: නැතිනම්, ඇත්ත භාවිතයෙන් මේ “වර්ගවාදීන්” ට වඩා තමාගෙ කිසිම වෙනසක් නැති බව පෙනෙයි. උදාහරණයක් හැටියට,

මෙහෙම ‘අපි’ සහ ‘උන්’ ගැන කතා කරන ටැබූටත්, ඇම්බැට්ටයන්ටත් පෙනෙන්නේ නැහැ ටැබූ, Beyond the Frame, පුලස්ති සහ w3lanka හි පරා එක අයෙකු අතින් විවේචනය වූයේ නම්, ඒ, අනෙක් වෙනස් මත කෙසේ වෙතක් මොවුන් දරන සමාන මත හේතු කොට ගෙන බව. එහෙම නැති නම් ටැබූ හිතන්නේ එවැනි සාමාන්‍යකරණයක් මහා වැරැද්දක් හැටියටයි. ඒ ටැබූ ම හැබැයි සියළුම අන්දමේ විවේචකයන් එක මිටියට ගෙන “සිංහල වර්ගවාදීන්” හෝ “ගෝත්‍රවාදීන්” ලෙස නම් කර, ඇසින් දුටුවාක් මෙන් වෙබ් අඩවි “හැක්” කිරීමේ චෝදනාවට ඔවුන් වැරදි කරුවන් ද කරන්නේ කිසිම පැකිලීමක් නැතිව.

පසුගිය සති කිහිපය මුළුල්ලේ විවිධ උපක්‍රම මඟින් සිංහල වර්ගවාදීන්ට ඔවුන් සතුරන් සේ සැලැකූ බ්ලොග් පහක් back to back නිහඬ කරන්ට හැකිවී තිබේ. (මේ බ්ලොග් පහ සමාන බවක් හෝ ඒවායේ අන්තර්ගතය සමාන බවක් මින් අදහස් නොවේ. ඒවායේ වූ එකම සමානත්වය ඒ පහම එකම සිංහල වර්ගවාදී කල්ලියක වෛරයට බඳුන් වූ ඒවා වීමයි.) සබැඳිය

මේක හරියට නිකන් “සිංහල වර්ගවාදීන්” කියන එක අර්තකථනය වන්නේ අන් මත යටපත් කිරීම උඩ වගේ. එහෙම නම් ඉතින් ප්‍රභාකරනුත් සිංහල වර්ගවාදියෙක්. වාරණයට විරුද්ධ මිගාර දොස්තර ටැබූ කියන අන්දමට “වර්ගවාදියෙක්” වෙන්න බැහැ.

මේ ‘අප’ සහ ‘අනෙකා’ ගැන පතුරු ගහපු කතාව නම් මතක හැටියට කොලුවාත් නිතරම යොදා ගත් එකක්. ඒ, සිංහල ජාතිකවාදීන් ගැන අති සරළ සාමාන්‍යකරන මතවාදයක සිටිමින් මයි.

තව තැනක ටැබූ කියන්නේ මෙහෙම කතාවක්:

මේ බ්ලොග් පහෙන් හැම එකක්ම, එකින් එක නිහඬ වූ මොහොත මේ වර්ගවාදීන් විසින් තම වර්ගවාදී අඩවියෙහි බ්ලොග් සටහනක් යොදා ම්ලේච්ඡයින් සතුරු ගමකට ප්‍රහාරයක් එල්ල කළායින් පසුව සතුරන්ගේ හිස් අතැතිව ගිනි මැළය වටා නටා සතුටු වන ආකාරයට සතුටු වී ඇත. සබැඳිය

මෙහෙම නටනවා මේ ලෙඛකයා නම් දුටුවේ නැහැ. ඇතැමෙක් ටැබූ/කුඩු ලාල් සිද්ධිය ගැන කියා සිනා සෙනුත්, ටැබුවා ඒ සිද්ධියෙන් ගැලවීමට “හැක්” කිරීමේ සිධිය යොදා ගත් බවට චෝදනා කරනුත් නම් පෙනුනා. කොහොම වෙතත්, විරුද්ධවාදියෙක් ට කරදරයක් වූ විට සිනහසෙන කිහිප දෙනෙක් හොයා ගන්න බැරිවෙන්නට, සිංහල බ්ලොග් අවකාශය බුදු වී නැහැ. මෙහෙම නම් ඉතින් මර්වින් සිල්වා රූපවාහිණියේදී ගුටි කනු දැක සතුටු වූ සියල්ලන්ම මර්වින් සිල්වාට පහර දුන් අයගේ කල්ලියක විය යුතුයි.

අනෙක, හුදෙක් තමාට විරුද්ධ දේශපාලන මතයක් පුද්ගලිකව දැරූ පමණින් මිගාර දොස්තරයා ගැන වෛද්‍ය සභාවට පැමිනිලි කර පටි ගැලවිය යුතු බව හෝ ඊට සමාන අදහස් ටැබූ පළ කලේ එක වතාවක් නොවේ. මේ, මිගාර දොස්තර, තමාගේ පුද්ගලික මතවාද සිය රාජකාරි දිවියේ තීරණ සමග පටලා ගන්නා බවට කිසිම සාක්කියක් නැති විටදීයි. මිගාර දොස්තර ගැන එහෙව් පුද්ගලික වෛරයක් තිබූ ටැබූ දැන් වයින් වී ඇත්තේ තමාගේ අඩවිය “හැක්” වීම ගැන කිහිප දෙනෙක් හුරේ දැමූ එකටයි!! (රාජකාරි ගැන කතා කරන්නේ නම්, මිගාර දොස්තර ගේ රාජකාරි සදාචාරය ගැන හොයන්න යන ටැබූ, තමාගේ මිතුරකු රාජකාරි බලතල යොදාගෙන ශිෂ්‍යාවක ලිංගිකව සූරා කනු ඇස් පනා පිට දැක දැකත් ඒ පිලිබඳව කළේ කුමක් දැයි අසන්නට වෙනවා) [මිගාර දොස්තරයා මෙම ලේඛකයාට කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති බව කිව යුතුය. ]

නැවත ඇරඹුම

කොහොම වෙතත්, උවමනාවක් ඇති නම් බ්ලොග් අඩවිය නැවත පටන් ගන්නට ටැබූට බැරි ඇයි දැයි කියන එක ප්‍රශ්නයක්. එක වරක් හැක් කළ පමණින් ඊලඟ වරත් හැක් කළ හැකි බව කීම මෝඩ කතාවක්.

ඉන්පසු අවදානම (including personal risks) බෙහෙවින් ඉහළ ගොස් ඇති අතර (ඉහත වෛරී කමෙන්ටු කියැවීමෙන් පමණක් ඒ ගැන අවබෝධයක් ඇති කර ගත හැකිය.) ආරක්ෂක පියවර පිණිස අප වැය කළ යුතු කාලයේද වැඩි වීමක් ඇතැයි වේය අපේක්ෂා කළ හැකිය. ඊ-මේල් ගිණුමෙහි සිට අප පටන් ගත යුතුය. එසේම පැරණි, කාටත් මතක තිබුණු ලිපිනය වෙනුවට නව ලිපිනයක් තෝරා එය සින්ඩි වලින් ලබන අනුග්‍රහයක් නැතිව ජනප්‍රිය කරවිය යුතුය.

මේ, සින්ඩි “කිහිළි කරු” අවශ්‍ය දුර්වලයන්ට බවත්, සැබෑ දක්ෂයන්ට සින්ඩි වලින් පලක් නැති බවත් කී ටැබූ ම ද? අනෙක ටැබූ වෙනත් බ්ලොගයක් පටන් ගත්තොත්, එය ප්‍රචාරණයට හෝ “ජනප්‍රිය කරවීමට” අලුතෙන් සින්ඩි අවශ්‍ය නොවන බව සරල සත්‍යයක්.


අනෙක ඊමේල් ලිපිනයක් සහ වර්ඩ්ප්‍රෙස් බ්ලොගයක් යන දෙකම අලුතෙන් හදා ගැනීමට යන්නේ පැය බාගයකටත් අඩු කාලයක්. මේක ටැබූ සතියකට බ්ලොග් අඩවිය වෙනුවෙන් ගත කළ කාලයෙන් දහයෙන් පංගුවක් වත් නොවන්න පුළුවන්.

ඉතින් ටැබූ මේ වැල් වටාරම් තර්ක ගෙනෙමින් බ්ලොග් එක නැවත පටන් ගැනීමෙන් මග හරින්නේ ඇයි? මේ කියන කොල්ලන් බල්ලන් දැමූ කමෙන්ටු ඇත්තටම පුද්ගලික තර්ජනයක් ඇති කරන අන්දමේ “වෛරී” කමෙන්ටු හැටියට ගනන් ගන්නා කෙනෙක් බ්ලොග් අඩවිය හැක් වන තුරු ලිවීම නැවැත්වූයේ නැත්තේ මන්ද යන්න ලේඛකයාට නම් ගැටළුවක්. විමල් වීරවංස, මර්වින් සිල්වා වැනි පහසු ඉලක්ක වලට තම පාඨක පිරිසෙන් බහුතරයකට ගැලපෙන කුනු රසින් ලිපි සැපයුවාක් මිසක් කලාතුරකින් මිස ගැඹුරු දේශපාලනයක් කතා නොකළ ටැබූ බලවතෙකු විසින් “තර්ජනයක්” ලෙස සැලකිය හැකි බව මේ ලේඛකයා නම් සිතන්නේ නෑ. මර්වින් සිල්වා අතුරු දැලේ සිදුවීම් ගැන උනන්දු බව වත්, විමල් වීරවංස තම විරුද්ධවාදීන් සොයා මර්දනය කරන බව වත් මෙතෙක් වාර්තා වී නැහැ. කොහොම වෙතත් කොළුවා මෙන් ටැබූ ද පුද්ගලික හේතු උඩ බ්ලොග් ලිවීම නවතන්නේ නම් එය ටැබූ ගේ පුද්ගලික තීරනයක්. බ්ලොග් අඩවි හිතුනු වෙලාවට පටන් ගැනීමේත්, හිතුනු විට නැවතීමේත්, ලිවීමට නොහිතෙන විට නොලියා සිටීමේත් වරදක් ලේඛකයා දකින්නේ නැහැ. ලේඛකයාට නම් සිතෙන්නේ “අසන්නන්ගේ බලවත් ඉල්ලීම පිට” තව ටික දවසකින් ටැබූ බ්ලොග් ලිවීම පටන් ගනු ඇති බවයි.

තිරය පිටු පස

මෙහෙම කතාවක් ඇත්තට වුනා වෙන්නත් පුළුවන්, නොවෙන්නත් පුළුවන්:

එක්තරා කතිකාචාර්ය වරයෙක් (H කියමු) තවත් එක්තරා කතිකාවාර්ය වරයෙකු (R කියමු) ගේ ෆේස්බුක් පිටුවක, ටැබූ හැක් කිරීම ගැන ඇතිවන සංවාදයක, “සිංහල ගෝත්‍රවාදීන්” ට අම්ම මෝ නැති වෙන්න බනිනවා හොඳ සුද්ද සිංහලෙන්, ඇඟේ මයිල් කෙලින් වෙන්න. කියවන මිනිස්සුන්ට හිතෙන්නෙ අම්මප මූත් කතිකාචාර්ය කෙනෙක් ද කියල. ටිකකින්, R කමෙන්ට් එකක් දානව, ඒ කමෙන්ට් එක දැම්මෙ H නෙවෙයි, එයාගෙ ෆේස්බුක් ගිනුම හැක් කර ඇති බවයි පෙනෙන්නෙ කියල. මේ කතාව නිකන් අභව්‍යයි වගෙ ද?

මෙහෙම කතාවක් නම් ඇත්තටම වුනා:

දනුන තිලකරත්න නමින්, සරත් ෆොන්සේකා මහත්තයගෙ පටි රෝල් වෙන අන්දමේ මෝඩ කතාවක් හයිකෝප් වෙබ් අඩවියෙ පළ වුනා. ටිකකින් ලංකාටෲත් වෙබ් අඩවිය කියනව, හයිකෝප් වෙබ් අඩවිය “හැක් කර ඇති” බව. මගෙ හිතේ අදටත් එහෙම මයි.

එහෙම බලන් යන කොට “සිංහල වර්ගවාදියොත්” මාර හැකර් ලා!!

Read Full Post »

විමල් වීරවංස ගේ උපවාස විහිළු රංගනය මේ වන විට හමාර වෙලා.

ගිණි කෙළි වලටද ඇතැම් විට ජොලියට එහා ගිය හේතු ඇත. source: wired.com

කොහොමත් බටහිර කන්සර්වේටිව් හෝ ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අර්ථයකින් ගත්තත් පාරාජිකා වී ඇති බෑන් කී මූන් නැමති රූකඩ චරිතයේ ක්‍රියාව සම්බන්ධයෙන් විරෝධය දැක්විය යුතු බව වෙනම කාරනයක්. මේ සම්බන්ධයෙන් වැඩි දුර ලීමට ලේඛකයාට වුවමනාවක් නැහැ; මේ වන විට ඒ සම්බන්ධයෙන් අවශ්‍ය තරම් ලියවී තිබෙනවා; එජාපයත් මූනිච්චාවට හෝ මූන් ගේ ක්‍රියාවට විරුද්ධයි;  වෙන කිරීමට දෙයක් නැති කමට එජාපයම කියන දේ කියමින් හෝ රාජපක්ෂට එරෙහි වීමට සිදුවී ඇති ජවිපෙත් එහෙමයි. (රාමචන්ද්‍ර නම් අඩු ගනනේ ජවිපෙ දේශපාලන ස්ථාවරයට වඩා තරමක් හෝ එලිපිට “ධනපති ආණ්ඩු විරෝධී” උත්සාහයක් දැරීම තුල අඩු ගණනේ ප්‍රායෝගිකව සංගත තැනක ඉන්නවා. මූලධාර්මිකව රාමචන්ද්‍ර පතුරු ගැසීමට හෝ අවශ්‍ය නම් කිසිවකුට පුලුවන් වී ඇත්තේ මේ අවංක කම නිසා;  ලේඛකයා රාමචන්ද්‍රගේ ක්‍රියාව ඒ සම්බන්ධයෙන් අගය කරනව. ජවිපෙට මේ කරුණු හෝ ඒ වචන චන්ද රැස්වීම් වල කීමට බැරි වීම ම ජවිපෙ වර්තමාන දේශපාලන කුහක බවට සාක්කියක්.)

කෙසේ වෙතත්, වීරවංස ගේ සිල්ලර නාටකයෙන් ඇති වූ පලදායී ප්‍රතිඵලයක් නැති බවයි ලේඛකයා ගේ හැඟීම. ඕනෑ දෙයකට වීරවංසගේ මවත්, බිරිඳත්, දරුවන් බැරිනම් කුලය වත් ඇද ගන්නා ඊනියා ලිබරල්වාදී, තමා හරි පොෂ් බව තමා ම සිතා සිටින ගමන් කට ඇරියොත් ගොඩේ කම පෙන්නන පඩංගු උගතෙකු ගේ ලිපි වලට ප්‍රතිචාරයක් දැක්වීමට ඇති වූ පෙළඹවීමද එතරම් විශාල නොවුනේ ඒ නිසා. කෙසේ වෙතත්, මාලින්ද සෙනෙවිරත්න සහ නලින් ද සිල්වා වැනි උදවිය ද විමල් වීරවංස හේදීමට ඉදිරිපත් වීම තුල ,මේ පිලිබඳව ලේඛකයාට ඇති සරල ප්‍රශ්න කිහිපයක් කතා නොකරම බැහැ.

“සුද්දන් අප ගැන වරදවා සිතන නිසා අප මෙසේ මෙසේ නොකළ යුතුය” සිතන ආකාරයේ යූඇන්පී ලිබරල් හීන මානයක් ලේඛකයාට නැහැ. මේ තර්කය සැබෑ නම්, 2005 වන විට රනිල් යුද්ධය ගැන සිටි නපුංසක ස්ථාවරය මේ වන විටත් නිවැරදි වෙන්න ඕනා; මහින්ද රාජපක්ෂ කොටින්ට විරුද්ධව කළ යුද්ධය කිසි දිනෙක නොකළ යුතුව තිබුනා.  පලක් ඇති සුද්දන් රටක් ගැන තීරන ගන්නේ රූපවාහිනී පුවත් බලා නොවේ.  කෙසේ වෙතත්, ජාත්‍යන්තරව තමාගේ ඇති අල්පේශාක්‍ය (insignificant) බව, ප්‍රසිද්දියේ ඩෙඟා නැටීමට ලයිසමක් නොවේ. ඒ අතින්, යකුන් නැටවීමේ, දුම්මල ගැසීමේ, කාර් වලට ගිණි පිඹීමේ මෝඩ වැඩ වල තිබුනේ, රනිල් වික්‍රමසිංහ-රෝසි සේනානායක කල්ලියේ වලං පොලවේ ගසන, හෝන් ගහන උද්ඝෝෂන වල පන්නයේ බලාපොරොත්තු සුන් වූ අර්ථවිරහිත භාවයක්. උද්ඝෝෂනයක් කුමක් වුවත් එයට ඉලක්ක ශ්‍රාවක පන්තියක් (target audience) සිටිය යුතු යි; ඒ පන්තියට විකාරයක් ලෙස පෙනෙන්නට කරන උද්ඝෝෂනයක්, පටන් ගැන්මේදී ම අර්ථ විරහිතයි. සුද්දන්ට බය නොවිය යුතුව තිබුනත්, උද්ඝෝෂකයන් නිකන්ම සිල්ලර විකටයන් ලෙස පෙන්වා දීම ට විරුද්ධවාදීන්ට පහසු කිරීම තකතීරු කමක්.

“කිතුල් ගහක් යට ඉඳන් කිරි බිව්වත් හිතන්නේ රා බොන බවයි” කියා උපමාවක් තියෙන්නේ කට කහනවට නොවෙයි.  උද්ඝෝෂනය දකින අමුත්තෙකුට “මේක නම් පිස්සු විකාරයක්” කියා හිතෙනවා නම් උද්ඝෝෂනයට හේතු වූ ඇත්ත කාරනය මොකක් දැයි හිතන්න පෙළඹෙන්නේ නැහැ. විමල් ගේ උද්ඝෝෂනය තුල තිබූ විකාරරූපී ස්වභාවය උද්ඝෝෂනයටත් වඩා ලොකු වීම නිසා විරුද්ධ වාදීන්ට ඉඩක් ලැබුණා, ප්‍රධාන කරුණ අමතක කොට අර විකාර රූපයෙන් හදා ගත් පඹයකුට ගහන්නට.

විමල් ගේ වගාඩම්බර, නලින් ද සිල්වා මොනවා කීවත් කළ යුතුව තිබූ උද්ඝෝෂනයක තිබිය යුතුව තිබූ ලක්ෂන බව ලේඛකයා නම් හිතන්නේ නැහැ. “බන් කී මූන්, උඹ හිතන ඒව මෙහේ කරන්න හම්බ වෙන්නෙ නෑ” වගේ ගිරිය යටින් කළ කෑ කෝ ගැසීම් ලේඛකයාට මතක් කළේ, ෆොන්සේකා හිරේ දැමීමට එරෙහිව කළ හුදෙකලා ජවිපෙ උද්ඝෝෂනයේදී සෝමවංස අමරසිංහ කළ වියරු කතාව. උපදේශක කමිටුව හකුළා ගත්තොත් මිස ආයේ සක්කරයා ආවත් නොනැගිටින බවට දෙන සහතික, ප්‍රචාරක වශයෙන් වාසි සහගත ඒවා නොවෙයි: විශේෂයෙන්ම දින කිහිපයකින් තමාගේ “මාරාන්තික” උපවාසය අවසන් වන බව තමා ම දන්නවා නම්. ඒ නිසා නලින් ද සිල්වා ගේ “I am sure that Wimal Weerawansa by his fast attracted many young people to the national movement, and we in the movement should be thankful to him at least for that.” වගේ කියමන් වල ඇත්තක් තිබෙනවාද කියන එක ලේඛකයාට නම් සැකයි. ඒ කියන්නේ එතැන පිරී සිටි සෙනග ගැන නම්, වැඩක් නැතුවට සතියේ දවසක ඔහොම දේකට එකතු කරගන්න පුලුවන් උන් නම් යූඇන්පී රැස්වීම් වලටත් එනවා. (මේ ඊනියා ජාතික “ප්‍රබෝධය”, බෞද්ධ “ප්‍රබෝධය” ගැන ජාතිකවාදියකු වුවත් ලේඛකයාට නම් ඇත්තේ, —ලිබරලුන්ට සම්පූර්නයෙන් වෙනස් හේතු මත වුවත්— සංශයවාදී මතයක්. ඒක ගැන වෙනම කතා කළ යුතුයි)

දැන් වුනේ කුමක් ද? බැන් කී-මුන් ට මිස සක්කරයාටවත් නවත්තන්නට බැරි බව කී උපවාසය, අන්තිමට දුව අඬන බව කියා නැවැත්වීමයි. ඒක ලැජ්ජා නැතුව පලිප්පු දමමින් ඉදිරිපත් කරන්නේ ආණ්ඩුවේ පත්තර වලින්ම නිසා බොරුය කියන්නත් බැහැ. නලින් ද සිල්වා කියන්නේ මෙහෙම කතාවක්: “These commentators were telling us that everybody knew that Wimal was not going to die and was waiting for the President to come with orange juice or thambili water. I am not sure whether the act of the daughter of Wimal Weerawansa was also in the script as I have not been able to get a copy of it.” මේකෙන් කියන්නේ දුව ගේ ක්‍රියාව දරුවෙක් නිසා කපටි කමින් කළ දෙයක් නොවන බව දැයි පැහැදිලි නැහැ. කොහොම වෙතත්, තමා උපවාසයකින් මැරෙන්න යන විට දුවට දුක සිතෙනු ඇතැයි සිතීමට විමල් වීරවංස නොවෙයි ඕනෑම තාත්තා කෙනෙකුට මොළයක් තිබිය යුතුයි. ඒක නිසා දුවට දුක හිතුනු පලියට උපවාසය නැවැත්වූ බව කීම විහිළුවක්; දුවගේ පනිවිඩය පියාට ගෙන ගිය පියන් වැඩේ කළේ රටේ ජනාධිපති වීම වෙනම කතාවක්.   (අනෙක් අත‍ට, දුව නිසා නොව ජනාධිපති කී නිසා උපවාසය නැවතූ බව කීමත් සිල්ලර විහිළුවක් වන්නේ, විමල් ගෙන් රාජපක්ෂ එහෙම දෙයක් ඉල්ලා සිටීම මොන මොහොතේ හෝ අනිවාර්යයෙන් සිදු වන දෙයක් නිසා. එහෙම නම් විමල් කර ඇත්තේ, උපවාසයට හාන්සි වී, ගලවා ගැනීමට ජනාධිපති මොන වෙලේ හෝ එන තුරු ඔහේ බලාගෙන ඉඳීමයි.)  ඒ නිසා, සිල්වා තුමා කියන විදියට නොමැරෙන බව දැන දැනම උපවාස කළා වුනත්, ඒ කළේ කුමක් හෝ මතවාදයක් තල්ලු කිරීමට වුනත්, ඔයිට වඩා හොඳ තිර රචකයෙකුට වැඩේ බාර දෙන්නට ඉඩ තිබුනා. හරය එකම වීම වෙනම කාරණයක්: “කොහොමත් අපේ ඇඳුම් වලට යටින් ඇත්තේ මේ මේ දේවල් බව ලෝකයම දන්නවා” කියන එක හෙළුවෙන් ඇවිදීමට නිදහසට කාරනයක් නොවෙයි.

ඊනියා “මාරාන්තික උපවාස” කරන්නේ ඇත්තටම මැරෙන්නට නොව යම් කිසි දේශපාලන මතයකට ප්‍රචාරය ලබා ගැනීමට බව, මතුපිටින් විහිළුවක් වුනත් දේශපාලන ලෝකයේ සාමාන්‍ය සත්‍යයක්. පඩංගු උගතුන් මේ ගැන කතා කරන්නේ නිකම් තමා හොයා ගත් රහසක් ගානටයි. අනෙක, වීරවංස හෝ මර්වින් සිල්වා වැන්නෙකුට මඩ ගැසීමට නම් කුල මල, අතීත කතා, පවුල් විත්ති ඔක්කොම අදින්න පුලුවන් මේ උගතුන්ට, අඩු ගනනේ කොටි සංවිධානයේ තිලීපන් ගේ “මාරාන්තික” උපවාසය ස්වේච්චාවෙන් කරන ලද්දක් නොවන බවට  ඇතැමුන් තුල ඇති මතය හෝ සඳහන් කිරීමට හැදියාවක් නැහැ. මරාගෙන  මැරෙන බෝම්බ කරුවන් සිය ගණනක් පසුව ඇති කරගත් ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයකට නිකම් ම මැරෙන එක් උපවාස කරුවෙක් වියදම් කිරීම ලොකු දෙයක් නොවන බව මේ උගතා ට පේන්නේ නැහැ. තිලීපන් ගේ උපවාසය ප්‍රභාකරන්ගේ අණ නිසා සිදු වූවක් බවත්, තිලීපන් මිය යාම ඉන්දියන් හමුදාවටත් වඩා වුවමනා උනේ ප්‍රභාකරනට බවත් කියන්නේ ඊනියා සිංහල ජාතිවාදීන් ම පමණක් නොවන බව මේ උගතාගේ විශ්ලේෂක මොළයට නොපෙනුනත්, විමල් වීරවංස වැසිකිලියට ගිහින් “සෙබළුන් සඳහා පිළියෙළ කරන ලද අධිපෝෂණීය චොකලට් බාර්” කෑ හැටි නම් මේ උගතාට බලා හිටියාක් වැනි ප්‍රත්‍යක්ෂ සත්‍යයක්. තවත් ඊනියා විශ්ලේෂකයන් ලෙමන් පෆ් පෙට්ටියක් අල්ලාගෙන කෑ ගැසුවේ නිකම් වීරවංසට කන්නට කඩ වලට දමන අන්දමේ මහා පරිමානයෙන් පැකට් ගනන් ලෙමන් පෆ් අරන් ඇවිත් ඇති ගානටයි. හොරෙන් කන්න උවමනා එකෙක් ඒ වගේ දෙයක් කරාවි දැයි හිතන්න වත් මේ පින්තූර විශ්ලේෂකයන්ට මොළයක් නැහැ — එතකොට නම් විවිධ අන්දමේ දේ ප්‍රවාහනයට එවැනි අපතේ යන පෙට්ටි යොදා ගන්නා බව නොදැනීමට තරම් තොත්ත බබා ලා.

මේ කියන්නේ නිකමට වත් විමල් ඇත්තටම බඩගින්නේ හිටි බව කීමට නොවෙයි. ඇත්තටම කළා වුවත්, පරමාර්ථය සලකන විට ඔතරම් කෙටි කලක් බඩගින්නේ හිඳීම එතරම් අමාරු දෙයක් නොවෙයි. අද බැරි නම් හෙට ශල්‍යකර්මය කරාවි යයි සිතමින්, ඒ නිසා දවසට වේලක් පමණ ආහාරයට ගනිමින් (ඇතැම් විට වෛද්‍යවරයාගේ/හෙදියන්ගේ නොසැලකිල්ල/අත පසුවීම් නිසා නිකරුණේ ද බඩගින්නේ හිඳිමින්) දින ගනන් ගත කරන රෝගීන් කොළඹ ජාතික ආරෝග්‍ය ශාලාවේ ඉන්නවා. හොඳ හයිය හත්තිය ඇති වීරවංසට ඔතරම් ලොකු කරුණක් සහ ප්‍රචාරයක් වෙනුවෙන් දින කිහිපයක් ඉඳීම, තරමක් අමාරු දෙයක් වුවත් මහා විශාල පරිත්‍යාගයක් නොවේ — විශේෂයෙන්ම එයින් ලැබෙන පුද්ගලික දේශපාලන වාසිත් සලකා බැළූ විට. ඒ නිසා “වෙන කවුරුවත් හිටියද” හෝ “උඹට ඉන්න පුළුවන් ද” වගේ සිල්ලර තර්ක වලිනුත් ඒ හැටි පලක් නැහැ.

මේ සංදර්ශනය, අර්ථ විරහිත භාවය දැන දැනම කළා නම්, ඒ සඳහා බලපෑ හේතු මොනවා වන්නට ඇති ද? සමහර විට, යුද්ධයෙන් පසු එන්න එන්නම තමාට තිබූ ප්‍රගතිශීලී භූමිකාවේ සීමාවන් ඇති වී ඇති බව විමල්ට වැටහීම හේතු වුනා වෙන්නට පුළුවන්. තල්ලු ස්ටාට් එක කෙසේ වෙතත් ඇන්ජිම දිවීම පටන් ගත් පසු රාජපක්ෂගේ ධනවාදී රෙජීමයට වැඩි වැඩියෙන් අවශ්‍ය වන්නේ ජාතික හෙළ උරුමයේ පන්නයේ ධනවාදය නියෝජනය කරන විධායක පැලැන්තියේ ජාතිකවාදීන් බව පෙනී, වාගාලංකාර (rhetorical) දේශපාලනයේ වටිනා කම නැවත ලබා ගැනීමට කළ දෙයක් වීමටත් බැරි නැහැ. (මෙයින් කියන්නේ වාගාලංකාර වලින් දේශපාලනයට කොහෙත්තම වැඩක් නැති බව නොවෙයි. එකඟ නොවන පඩංගු උගත් හු ශේක්ස්පියර් ගේ ජුලියස් සීසර් බැරි නම් චර්චිල් ගේ කතාවක් දෙකක් කියවත්වා) බෑන් කී මූන් කමිටුව කොහොමත් හකුළා ගන්නට යන බවට කළ වැරදි ගනනය කිරීමක් හේතුව වන්නට බැරි කමක් ම නැහැ. අනෙක් අතට, ඉතා දැනුවත්වම,  වේදිකාලෝකය වඩා වැදගත් කරුණු වලින් ඉවතට ඇදීමට ඇමක් වශයෙන් වීමටත් බැරි නැහැ. මේ අන්තිම කරුණ සැබෑ හේතුව නම් පමණක්, සටන සර්වප්‍රකාරයෙන්ම සාර්ථකයි. තැලෙන යකඩය දැක ආචාරියා මොකක් දෝ උඩ දමමින් තලනවා කීවාක් මෙන්, තව තව පඩංගු උගතුන්ට තව තව සති ගනන් වැල් වටාරම් ලිවීමට දැන් පුළුවන්. ශෂී වීරවංස ගේ අම්ම තාත්ත ගැන තවම මොකුත් කීවෙත් නැහැ නොවැ.

Read Full Post »